Gazetelerden Haberler
Röportajlar
Dergi Haberleri
Basılı Yayınlar

MHPli Demirel’den Meclis Araştırma İsteği

MHP Eskişehir milletvekili Ruhsar Demirel, çalışan çocuklar ile ilgili meclis araştırması açılması için TBMM Başkanlığına başvurdu. Demirel, dilekçesinde ‘‘Çocukları çalışmaya iten nedenler ile çalışan çocukların maruz kaldığı istismar, iş kazaları ve bağlantılı hastalıkların tespit edilebilmesi ve çalışan çocukların okula dönüşünün sağlanabilmesi’’ için gerekli önlemlerin alınabilmesi amacıyla, Anayasamızın 98., Türkiye Büyük Millet Meclisi İç Tüzüğü’nün 104. Ve 105. Maddeleri gereğince Meclis Araştırması açılması için gereğini saygılarımızla arz ederiz" dedi.

Milletvekili Demirel, araştırma isteğinin gerekçesini şöyle açıkladı:

‘‘Çocuk İşçi Kavramı’’ ülkemizdeki yasalara göre 14 yaşını bitirmiş, 15 yaşından gün almamış çalışan bireyler olarak tariflense de, henüz yetişkinliğe adım atmadan sosyal ve ekonomik yükümlülüklere boğulmuş; sokaklarda, ağır çalışma koşullarında ve riskli meslek gruplarında çalışan, eğitimleri kaçınılmaz olarak ikinci sıraya itilen çocuklar anlamına gelmektedir.

Türkiye İstatistik Kurumu 2006 Çocuk İşgücü Anketi verilerine göre yaklaşık bir milyon çocuk çalışanın olduğu ve bu çocukların altı yüz binden fazlasının ağır işçi olarak çalıştığı Türkiye’de, çocuk işçiliği konusu hem çocuk sağlığı ve eğitimi hem de kayıt dışı istihdam açısından çalışma hayatının sorunlu alanlarından birisidir.
Çocuk işçiliğinin temelinde; gelir dağılımındaki eşitsizlik başta olmak üzere, aşırı nüfus artışı, kırsaldan kente yoğun göç, eğitim sistemindeki aksaklıklar, istihdam imkanlarının kısıtlılığı, yeterli toplumsal bilincin oluşmaması, ailelerin eğitimsizliği gibi birçok sosyal ve ekonomik neden bulunmaktadır.

Çocuk işçiliğinin ana nedeni yoksulluk olarak gösterilmekte; ailelerin yeterli bütçeye sahip olmamaları ve özellikle okul masraflarının karşılanmasında ailelerin yetersiz kalması veya çocuğun işten alınması nedeniyle ailenin uğrayacağı gelir kaybının, çocuğun okuldan ayrılmasının en önemli nedeni olduğu düşünülmektedir.
Çocuklar kentsel alanda; sanayi, ticaret ve hizmet sektöründe hatta göçün etkisiyle sokakta, kırsal alanda ise iş çeşitlerine ve mevsimlere göre değişiklik göstermekle birlikte yoğun olarak tarım sektöründe mevsimlik işçi veya ücretsiz aile işçisi olarak çalışmaktadır.

1990 yılında Türkiye tarafından imzalanan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinde; çocuğa uygulanabilecek olan kanuna göre daha erken yaşta reşit olma durumu hariç, on sekiz yaşına kadar her insan çocuk sayılmaktadır.

Hükümetin hayata geçirdiği 4+4+4 eğitim sistemiyle düşürülen çıraklık yaşına ve yaygınlaştırmaya çalıştığı mesleki eğitime uygun olarak, gelecekte işveren için gerekli ucuz işgücünün çocuk işçilerden temin edileceği ise rahatlıkla söylenebilir.Aile bakımı, gözetimi ve korunmasından mahrum çocukların, cinsel istismara maruz kalabileceği ya da madde bağımlısı olabileceği unutulmamalıdır."

Kaynak: İstikbal Gazetesi